چنان در قید مهرت پای بندمکه گویی آهوی سر در کمندمگهی بر درد بی درمان بگریمگهی بر حال بی سامان بخندممرا هوشی نماند از عشق و گوشیکه پند هوشمندان کار بندممجال صبر تنگ آمد به یک بارحدیث عشق بر صحرا فکندمنه مجنونم که دل بردارم از دوستمده گر عاقلی ای خواجه پندمچنین صورت نبندد هیچ نقاشمعاذالله من این صورت ...

رو کرد به ما بخت و فتادیم به بندشما را چه گنه بود؟ خطا کرد کمندش !با آن همه دلداده، دلش بسته ما شدای من به فدای دل دیوانه پسندش!نرگس ز چه بر سینه زد آن یار فسون کار؟ترسم رسد از دیدۀ بدخواه , گزندش !شد آب، دل از حسرت و، از دیده برون شدآمیخت به هم تا صف مژگان بلندشدر پرتو لبخند، رُخش ، وَه، چه فریباست...

عاشقان هرچند مشتاق جمال دلبرنددلبران بر عاشقان از عاشقان عاشقترندعشق مینازد به حسن و حسن مینازد به عشقآری، آری، این دو معنی عاشق یکدیگرند- هلالی جغتایی + نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم شهریور ۱۴۰۲ ساعت 15:17 توسط حبیب ماهرخ/habib mahrokh  |  Adblock test (Why?)